Szczepionka zrzucana będzie z samolotów.

Powierzchnia zrzucania obejmie kompleksy leśne, pola i łąki z pominięciem akwenów wodnych i terenów zabudowanych.

Dawkę szczepionki stanowi pakiet w postaci krążka, koloru zielono-brązowego o intensywnym zapachu rybnym.

Dotknięcie szczepionki przez człowieka spowoduje, że nie zostanie ona podjęta przez lisa.

Szczepionka wykazuje działanie uodparniające tylko u lisów.

Każdy kontakt człowieka ze szczepionką należy niezwłocznie zgłosić do lekarza medycyny.

Każdy kontakt zwierząt domowych i zwierząt gospodarskich ze szczepionką należy niezwłocznie zgłosić do lekarza weterynarii.

Zgodnie z zaleceniem producenta szczepionki w okresie 14 dni od jej wyłożenia należy ograniczyć zbiorowe polowania.

Po wyłożeniu szczepionki przez 14 dni psy należy prowadzić na smyczy a koty trzymać w zamkniętych pomieszczeniach.

WSKAZÓWKI DLA MIESZKAŃCÓW TERENÓW, NA KTÓRYCH ZOSTANĄ WYŁOŻONE PRZYNĘTY ZE SZCZEPIONKĄ PRZECIWKO WŚCIEKLIŹNIE LISÓW

Do zwalczania wścieklizny zostanie zrzucona z samolotów szczepionka, która po przyjęciu przez lisy spowoduje wytworzenie odporności immunologicznej.

W środku przynęty umieszczony jest plastikowy pojemnik zawierający płynną szczepionkę.

Po przegryzieniu pojemnika przez lisa szczepionka poprzez kontakt z błoną śluzową jamy ustnej wytwarza odporność immunologiczną przeciwko wściekliźnie.

Przynęty, które były dotykane przez ludzi są omijane przez lisa.

Prosimy nie podnosić i nie dotykać przynęt ze szczepionką.

Szczepionka jest nieszkodliwa dla zwierząt domowych, gospodarskich i innych zwierząt wolno żyjących.

Dla zachowania ostrożności prosimy przy ewentualnych kontaktach z przynętami na otwarte rany, oczy, jamę ustną i nos gruntownie przemyć te miejsca wodą i mydłem. W dalszym postępowaniu zgłosić się do lekarza medycyny.

Po wyłożeniu szczepionki przez 14 dni psy należy trzymać na uwięzi i prowadzić na smyczy, a koty trzymać w zamkniętych pomieszczeniach.

Przynęty ze szczepionką przeznaczone są do szczepienia lisów.

W wypadku kontaktów zwierząt domowych i gospodarskich z przynętami należy skontaktować się z lekarzem weterynarii.

 Prosimy o pomoc w skutecznym przeprowadzeniu akcji zwalczania wścieklizny.

WSKAZÓWKI DOTYCZĄCE POSTĘPOWANIA W TERENIE, NA KTÓRYM WYŁOŻONO PRZYNĘTY ZAWIERAJĄCE SZCZEPIONKĘ DOUSTNĄ PRZECIWKO WŚCIELKIŹNIE LISÓW

NIE PODNOSIĆ I NIE NISZCZYĆ PRZYNĘT ZE SZCZEPIONKĄ

PSY TRZYMAĆ NA SMYCZY A KOTY TRZYMAĆ W ZAMKNIĘTYCH POMIESZCZENIACH PRZEZ 14 DNI PO WYŁOŻENIU SZCZEPIONKI

ZWIERZĘTA DOMOWE TRZYMAĆ Z DALEKA OD PRZYNĘT

PRZY KONTAKTACH ZE SZCZEPIONKĄ ZGŁOSIĆ SIĘ DO LEARZA MEDYCYNY

STOSOWNE INFORMACJE NALEŻY PRZEKAZAĆ DZIECIOM PRZEZ ICH RODZICÓW I OPIEKUNÓW

INFORMACJA DOTYCZĄCA POSTĘPOWANIA ZE ZWIERZĘTAMI, KTÓRE ZETKNĘŁY SIĘ ZE SZCZEPIONKĄ PRZECIWKO

WŚCIEKLIŹNIE LISÓW

Lis jest głównym przenosicielem wścieklizny. Szczepionka zostanie zrzucona z samolotów na obszarach leśnych, polach i łąkach.

Skuteczność przeprowadzanej akcji osiągnięta zostanie na drodze kilkukrotnego wyłożenia przynęt (wiosna - jesień).

Przynęty mają kształt krążka koloru zielono - brązowego. W środku umieszczony jest plastikowy blister z płynną szczepionką przeciwko wściekliźnie.

Po przegryzieniu blistra przez lisa - szczepionka w zetknięciu ze śluzówką jamy ustnej wytwarza odporność immunologiczną przeciwko wściekliźnie.

Szczepionka jest przeznaczona tylko do szczepienia lisów. Dla innych zwierząt nie posiada ukierunkowanego działania przeciwko wściekliźnie.

Dla zwierząt domowych gospodarskich i innych zwierząt wolno żyjących szczepionka jest nieszkodliwa.

Zagrożeniem dla zdrowia człowieka może być bezpośredni kontakt na otwarte rany, oczy, jamę ustną i nos. W takich wypadkach należy gruntownie przemyć te miejsca wodą z mydłem. O zaistniałych przypadkach należy powiadomić lekarza medycyny.

Wszelkie kontakty z przynętą wykluczają możliwość przyjęcia jej przez lisy. Przy kontaktach zwierząt domowych i gospodarskich z przynętami uprasza się hodowców o bezwzględne zgłoszenie takich przypadków lekarzowi weterynarii.

Przypadki te winny być protokolarnie opisane, a dalsze postępowanie musi być oparte na klinicznej obserwacji pod nadzorem lekarza weterynarii ze zwróceniem uwagi na symptomy neuropatologiczne i alergiczne.

Komunikat Mazowieckiego Wojewódzkiego Lekarza Weterynarii