Wreszcie się ruszyli z ratusza !!!

Nie pierwszy, nie ostatni raz! A kto na niego głosował? Sam się wybrał?

KU.............A!!!!!!!!!!!!!! Dębski nas wydymał !!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

Drogi Sławku!
Albo jesteś taki naiwny albo świrujesz.
Ob. Skrzypek jest tak starym wyżeraczem, że doskonale wiedział, co robi. Myślał, że mu to ujdzie, tak jak wiele sprawek w poprzednich kadencjach. le się przeliczył, bo przewodniczący rady pan Kwiatkowski nie należy już do przyjaciół tegoż Skrzypka, a że jest skrupulatny, to sprawę zbadał i wyciągnął na światło dzienne...

Czy nie było przypadkiem tak, że pan Skrzypak chciał złapać dwie sroczki za ogon? Tzn. kaska za dyrektorskie uposażenie i kaska z diety radnego. Nie wiem, czy był jednak świadom, że mu prawo na to nie pozwala. Ale i on i jego partyjni koleszkowie są tak bardzo zorientowani, że szkoda gadać. A może chodziło o coś innego, być może ktoś mi to wyjaśni. Tak czy inaczej za złamanie przepisu gość powinien beknąć.

a powinna być rezygnacja, jeśli ślubował będąc z-cą dyrektora? a przepisy mówią, że tylko jedna funkcja, to która? lepiej będzie, jeśli radni podejmą decyzję później ale zgodną z prawem.

I to radnym nie przeszkadzało, by zagłosować za przyjęciem jego rezygnacji. Jednak tego nie zrobili - to jest FAKT!

Panie burmistrzu, napisze Pan jakie czynności prawne mają być wykonane, niech p. D.K. wie, bo ja nie wiem o co Panu chodzi z tymi czynnościami prawnymi, najwyższy czas powiedzieć, informuję tym kanałem, że ani p. Z. ani p. T. nie dostali odszkodowań, o co nie walczyliśmy, ani nawet zwrotu za nienależnie pobrane opłaty!!!!

m. in. siebie zmieniam na lepsze, a sprawa Skrzypka nie jest wcale taka prosta, jeśli złożył ślubowanie, będąc jednocześnie z-cą dyrektora to chyba jest to sprawa dla prokuratora a nie dla radnych, złożenie rezygnacji z mandatu, to w mojej ocenie, ucieczka do przodu, ale czy ten mandat był objęty zgodnie z prawem? piszę o faktach, czasami pozwalam sobie na opinię własną, do czego mam prawo, jako, że żyję w wolnym, demokratycznym kraju, ostatnio milczałam i już miałam się nie wtrącać w w sprawy "prawdziwych pułtuszczan", ale po przeczytaniu w kiosku art. TP na temat afery w pułtuskim szpitalu zwątpiłam, i wątpię, nadal. Afera? proszę bardzo !!!

W n-rze 13/2011 "PGP" pan Krzysztof Wiśniewski snuje wspomnienia z dziejów NSZZ Solidarność w Pułtusku w latach 1980-81.
Wiele tu różnych wątków, trochę chaotycznie podanych, które Pułtuszczanie myślący jeszcze pamiętają z autopsji...
Pan historyk pisze, że już 19 grudnia 1980 r. do dymisji podaje się przewodniczący rady, przedstawiciel wyjątkowo tępego pułtuskiego betonu PZPR - J. Trzciński. A my twierdzimy, że nie "już", a dopiero. To właśnie m.in. ten zrusyfikowany do granic możliwości cham i esbecki pieniacz doprowadził to miasto do ruiny gospodarczej i moralnej.
Czytamy też, iż rozpoczął się proces dyrektora "Polamu" Kazimierza Boconia, który puścił w/w zakład z torbami. Żadnego procesu nie było, a w nagrodę PZPR umieściła tego "członka" na stołku dyr. ciechanowskiego PBK i to on zaczął budować - o zgrozo - pułtuski szpital. Co z tego wyszło - wiemy. Rozkradziono materiały budowlane i budowa przeciągnęła się o kolejne 10 lat. Teraz tow. Bocoń jest szefem pułtuskiego PCK (przechowalnia ubeków) i jest zapraszany przez pseudo-władzę na różne biby. To kolejny dowód na to, że Pułtusk - to Białoruś.
Dalej czytamy o walce o stołki wewnątrz struktur solidarnościowych, w której to rej wodzili Bolesław Szerypo i Tadeusz Ochtabiński, obecnie "biznesman", zbierający kasę za handel na targowiskach. Esbecja szybko wykorzystała konflikty między działaczami "S", o czym była doskonale poinformowana przez swoich agentów, umieszczonych w związku. Należał do nich m.in. pracownik Polamu o nazwisku Kowalczyk, o czym pan historyk nie raczył napisać. Stałym donosicielem był też inny pracownik tych zakładów, ale będący członkiem PZPR - Edward Jarząbek...
Wymachiwanie szabelkami (przy bardzo ubogim zapleczy technicznym) na nic się zdało w mieście, którego administracja i szkolnictwo przesiąknięte było przyjaciółmi radzieckich "towarzyszy". Dlatego esbecja miała wszystko pod kontrolą i stan wojenny jednak zaskoczył pułtuską Solidarność.
Uzdrowienie życia publicznego w mieście zostało na rozkaz Jaruzela przesunięte w czasie o wiele lat, gdyż garb komuny wisi niestety nad Pułtuskiem jeszcze do tej pory.
Wystarczy spojrzeć na sowieckie mordy ludzi "bez twarzy", którzy do tej pory bezwstydnie okupują pułtuską administrację, zwaną (chyba dla jaj) samorządową.
Powojenny epizod wolnościowy Pułtuska, jak dowodzą fakty, trwał bardzo krótko, bo tylko około dwóch lat. Ale lepsze to, niż NIC, jak mówi porzekadło.....

A czy "sprawiedliwy" nie jest aby "Prawy i Sprawiedliwy" w odmianie pułtuskiej?